happiness QR

Cluster..of happiness in PLK and Phichit

Phichit Happiness & OCEAN

Powered by Tableau

Phitsanulok Happiness & OCEAN

Powered by Tableau

path to happiness

The Launch of Happiness Engineering

The Launch of Happiness Engineering
18
May
Nick
Let’s assume for a minute that the predictions in the last post are correct and that technology will enable humanity to become maximally happy. What kind of technological advances could get us there?

Here are some possibilities:

A Happiness Pill
This is arguably the most straightforward possibility. We’ll simply take a pill to change the chemistry in our heads in a favourable way, making us happier.
Crucially, the pill must not have any negative side-effects, such as feeling worse later as a counter-reaction to the pill (“crash”) or becoming addicted. Unfortunately, all of today’s “happiness pills,” whether they be caffeine, nicotine, Ecstasy, Prozac or others, do have considerable side-effects.

Gene Modification
Happiness is inherited – at least partially. Scientists in Scotland and Australia who studied more than 900 pairs of twins found that genes play a significant part in determining how happy we are in life (read more here).
As genetic modification becomes more feasible, the question is: Should we change our offspring’s genes in a way which makes them happier? Asked another way, can we accept responsibility for not taking advantage of these opportunities, thereby preventing them from leading significantly happier lives?

Artificial Brain Stimulation
Our brain creates the world (“reality”) based on the stimulation it receives through touch, smells, sight, or other senses. If we could control these impulses (e.g., as depicted in the movie The Matrix, where brains are kept in gelatinous substances stimulated artificially by computers), we could create fake, but happy worlds.
(Other ?)
As these opportunities are not available yet, one may be inclined to wait until they become available and then consider applying. However, this could mean lost time. If we appreciate their anticipated outcome (which will be evaluated in more detail in future posts), we should actively aim to support their development.

Surprisingly, there are few focused efforts to develop these technologies (and discuss related questions, such as their ethical implications). I find this mind-boggling, considering that almost everything we do is directed at achieving happiness. Is it the fear of the unknown that has prevented us from searching for those technologies?

To fill the gap, I propose launching a new initiative: Happiness Engineering.

What is Happiness Engineering?

Here is a first shot at a definition:

Happiness engineering is the systematic application of scientific methods to create states which are perceived as happier by the individual(s) experiencing them (compared to the states when those methods are not applied) while minimizing the negative counter- or side-effects of creating such states.

Beyond the core task of developing happiness-creating technologies, the field of Happiness Engineering should focus on:

Providing transparency on existing efforts to create happiness (and detailed explanations of their successes and failures)
Evaluating possible outcomes of happiness technologies and contributing to ethical discussions
Reducing the risks potentially posed by the new technologies
Raising public awareness for the initiative and its goals and aims
Raising funds to support the initiative
At this point, I’d like to know what you think about this. Should we pursue such an initiative, researching ways to create happiness through technology and actively addressing the ethical questions which result from those efforts? Or should we refrain from accelerating this development (which will come either way) and adopt a wait-and-see attitude?

The Future is Happiness

The Future is Happiness
29
Apr
Nick

What will the world be like in, say, 500 years from now?

The world is too complex to make an exact prognosis, of course (honestly, we don’t have a clue what the future will be like just five years from now). However I believe some developments are outright logical and will lead to predictable results in the long run, even if they are hard to imagine today.

One of these developments is the increasing sophistication in achieving happiness. Eventually, I believe, we will be able to stimulate our brain however we want to and become maximally happy. It may even lead to the scenario depicted in the 1999 movie The Matrix, where brains are maintained in a wobbly gelatinous substance and stimulated by computers electronically in order to create a fake, but perceived-as-happy reality.

This may sound crazy, so let me give you the reasons why I believe this is going to happen.

1. Happiness is our primary goal
First, we all aim to be happy. Even though happiness is only a by-product of evolution, it’s one of the most important goals in our lives (maybe the only goal with intrinsic value, as argued here). The happier we can become, the better.

2. We already “trick” nature
Second, stimulating our brains artificially to achieve happiness would be nothing new – we do it all the time. For example:

• Eating sweets
Nature has developed an incentive system that rewards us for consuming foods containing high concentrations of energy (e.g., sweet fruits), because energy is crucial for survival. However, eating food with an unnaturally high sugar content (e.g., sweets) is an unnatural overstimulation of our reward system.

• Consuming nicotine (or other drugs)
I don’t know the scientific explanation for how smoking can be rewarding to the body, but I doubt it helps to achieve nature’s goal (survival & reproduction).

• Having sex with contraception
Nature “thinks” we reproduce, but we don’t! We just want to get the good part without the bad (no, I don’t hate kids ;-) ).

• Engaging in other “unnatural” activities that make us happy
Whether we’re playing video games, listening to techno music etc., most of the “modern-world” activities we perceive to be rewarding succeed in stimulating our incentive system in a positive way, but without necessarily serving nature’s goals. However, we don’t worry too much about that. As long as these diversions serve our purpose (achieving happiness) we welcome them.

3. It will be technically feasible
Third, humanity will discover ever more effective ways to stimulate our inherited incentive system in a positive way (without negative side effects). Ultimately, we will also understand how the brain works (the brain is still largely a black box to science today) and be capable of creating the world we want – a world full of happiness, free of suffering.

Personally, I draw two conclusions from this: one positive and one negative. The positive conclusion is that paradise on earth is indeed possible. The negative conclusion is that you (if you are reading this before, let’s say, the year 2100) and I have been born too early to experience it. However, we should look on the positive side: we’re literate, we live on more than $1 a day, we live in times of peace, etc. This puts us ahead of so many unfortunate people today and in the past, so we should not complain about our lot in life.

Mean Happiness.

Happiness is not everything.

The idea of happiness is a kind of ignorance. If your understanding is healthy, then you will never give too much importance to happiness; we do so because of our ignorance. Happiness is not the idea, purpose or aim of life; happiness is a consequence, a fruit.

Happiness is a subject of the senses; it is felt by the senses, it is an idea of the senses; it is information got from the senses. The scope of the senses is limited and the senses are completely unaware of the greatness of life. So if you are thinking for happiness or working for happiness you are just following your senses, you are indulging them. You are just living with your senses.

Understand the game of the senses, and then go beyond them. Discover that portion of life, that part of life that can give us something permanent, the highest knowledge of life, the highest clarity in life.

Nobody enters the path with full clarity, so even if you are ignorant or you lack the aspiration, somehow you will get connected. For instance you have a certain understanding of life and what you want. On the basis of what you know, your highest goal is to find happiness. As you undergo experiences in the course of life, your understanding grows wider and deeper. As your understanding develops you begin to see that happiness is not everything, that there is something beyond, that happiness comes and goes. You begin to think that perhaps satisfaction and being content is more important, no matter the kind of circumstances you are faced with. You could be content if you wished to be so.

Earlier your level of understanding prompted you to say: “How can I be content when I don’t have this, or I don’t have that?” Now your level of understanding has changed, and with that understanding you don’t miss anything, you are fully content. So it is just that in the level of our understanding something happens; if the understanding is high then you will not give too much importance to happiness, or sadness. When you aspire for something higher you will give more importance to your clarity, to your higher understanding, you will live for that; you will not give importance to whether the path is long or not, you will not give importance to the path at all, you will give importance to the target, the target is higher, aspiration is higher.

When you climb a mountain with the aim of reaching the top you have clarity. You know that you have to reach the top. That clarity helps you. The path will be very difficult, and maybe you will not be happy on the way, but when you reach the top that will give you much more than happiness, it will give you contentment. If we are only looking for happiness then we will never be able to climb high, aim high, or aspire for anything that can help us to evolve further.

What we understand by happiness lies on the surface. When you live at a deeper level, you give importance to clarity of consciousness which gives you information on the purpose of your existence; it gives you purpose. Once this is clear, everything will come to you including contentment and balance.

(As told to Sudhamahi Regunathan)

You can write to Swami Brahmdev at aurovalley@gmail.com

Can Religion Make You Happy?

I am not religious. However, this post is not about my beliefs (or non-beliefs), but rather about whether religion should be regarded as a good thing. For me, being primarily interested in people’s happiness, the question is: does religion bring more happiness into the world, or not?

The Advantages of Religion

What’s good about religion?

* Religion can provide a strong feeling of security
Believing in a higher power who looks over the world can provide substantial comfort. It simplifies people’s lives and diminishes feelings of incomprehensible and overwhelming complexity, as well as concern about the lack of order and uncertainty, which can be very unsettling.
* Religion can reduce the fear of dying
Fear of death is in our bones, and everything which reduces it can be beneficial to our happiness. Religion does this by telling us that God will take care of us and that our life will continue in some form after our death.
* Religion can give us hope
No matter how bad the situation is, the belief in a divine power which metes out ultimate justice can provide an almost inexhaustible source for hope and optimism from which we can draw new strength.
* Religion can give us a mission and energy
Any task we believe in can be a very strong source of energy and motivation. Religion can provide such a task. Think about Mother Theresa: her belief gave her the energy to help increase people’s happiness and decreate their suffering, all while making herself happier. Even atheists must struggle to not develop sympathy for the driving force behind these actions!
* Religion can give us guidance on how to behave in society
It’s true for the Ten Commandments and all similar rules: having guidance that directs people to do what is good (e.g., don’t steal) can be very beneficial to the happiness of the individual obeying these rules, as well as for the happiness of the society (provided they are good rules, of course!). This is especially true in cases where there would be no other “law” to take its place (leading to chaos).
* Religion can make people socialize
Meeting with others for religious events is more than just practicing faith. It is an opportunity to meet old friends and make new friends, sing together and socialise. This can be a very powerful source of happiness, as many research studies in the field of happiness have shown.
* (?) – Please add your ideas below!

The Disadvantages of Religion

I only see one main disadvantage of religion, but it is a big one: Religion poses a threat to logical reasoning, and therefore puts at risk all the benefits we receive from analytical thinking and critical reflection.

For example, the price we pay for the feeling of security and simplicity (see above) is that we don’t reflect on our belief which we’ve accepted as the truth (otherwise, it does not work). If this state of non-reflection is “locked” in a belief which is causing unhappiness (e.g., kill everyone who denies my god) it can be fatal – literally.

Religion’s threat to critical thinking can be observed in many situations. For example, a staggering 29% of Americans believe that creationism should be taught in science class in schools (either exclusively or along with evolution). This does not provide a healthy ground for human progress, which is based on logical reasoning and constant reflection.

Conclusion I (for you are not religious)

Religion offers major benefits, as well as a substantial drawback. So how should we deal with this two-faced power?

Firstly, get an appropriate view of religion. Non-religious people, such as me, should acknowledge that religion can be a major contributor to people’s happiness. It may be a source of happiness we are unfamiliar with and don’t think we need (maybe because we were lucky to have sufficient alternative sources of happiness), but we should not try to take it away from other people – especially not by arguing that there is no god, which misses the point entirely.

We should also keep in mind that logical thinking (which we should value very, very highly) is not an end in itself, and we should not make it become “our god”. For example, imagine the following scenario: you are terminally ill and know you have only weeks to live. Despite having been a highly sceptical and non-religious being all your life, you now feel the draw of religion, which could remove your fear of dying and diminish your pain (just accept this scenario for a second, it may happen). Who would not turn to this method to diminish the pain, and why?

Conclusion II (if you are religious)

If religion makes you happier, appreciate that you have discovered this source of happiness. However, keep in mind that religion is not founded on a scientific analysis and that it poses a threat to analytical reasoning and critical reflection. Especially in situations where religion guides you to take actions that cause unhappiness for other people, it is important to keep this in mind.

Also, all proponents of religion should understand that being religious is a personal choice. As soon as that belief intimidates or otherwise negatively affects other people’s free choice in any form (e.g., by educating pupils based on a religious belief), it must be fought against rigorously. Everybody should consciously decide whether they want to follow a religion, being fully aware of its advantages and drawbacks.

HPI vs Strong communities

Does Being Happy Make You Healthy?

Does Being Happy Make You Healthy?
Path to Wellness > Mallika Chopra on February 2, 2010 at 9:30 am PST
mind_002Happiness might be a more important factor in your health than smoking.

For more than a decade now, scientists have pursued the connection between happiness and health, and emerging research has begun to validate what many wisdom traditions have intuitively known—that having a sense of peace, fulfillment, and purpose leads to a healthier, more balanced, and longer life.

In the last few years, social scientists Sonja Lyubomirsky, Ed Diener, and Martin Seligman, among others, have explored ways to quantify happiness and chart its components. Based on his research, Seligman has even developed a “happiness formula”—Happiness = Set Point + Conditions in Life + Voluntary Action—which indicates that happiness is partly genetic, partly a result of circumstance, and partly an outcome of conscious decision-making. Indeed, by Seligman’s reckoning, the external conditions of one’s life, like having more money or a larger house, only account for 7–10 percent of actual happiness, while genetics (40 percent) and voluntary actions (50 percent) matter far more.

As Lyubomirsky argues in her book, The How of Happiness, nearly every aspect of health seems to be affected by happiness (or lack thereof): physical and mental well-being, energy levels, immune function, relationships with others, and even our life-spans. Indeed, a growing body of evidence suggests that being happier can actually make you live longer: a study of 180 nuns in Milwaukee revealed that joyful nuns tend to live longer than their gloomy counterparts. Two-thirds of somber-minded sisters in the study died before their 85th birthday, while on average the happy ones lived 9 years longer.

And while the links between physical fitness and happiness have long been known, at least on an anecdotal level, a Duke University study indicates that regular exercise may be as effective as medication in relieving depression (and we’re seeing more and more doctors prescribing yoga and exercise, along with a healthy diet, to prevent disease and compliment treatment).

All of which begs the question: how do we actually lead a happier life? The self-help shelves are now crowded with happiness titles and while it seems clear that no single prescription will work for everyone, some happiness strategies seem particularly effective—among them, physical exercise, cognitive therapy, meditation, listening to our own bodies, nurturing relationships, and finding deeper purpose.

Given the growing body of evidence connecting happiness and health, and the enormous social and financial implications of this research, we can hope that governments will increasingly shape policy to maximize happiness. In this, the United States—which, despite its immense material wealth, ranks nineteenth in the World Database of Happiness—might take a cue from, of all places, Bhutan. The small Buddhist kingdom in the Himalayas relies less on traditional economic barometers like GDP in determining policy and more on indicators of actual well-being; government ministers in Bhutan have devised a marker of Gross National Happiness to measure the well-being of their citizens. It’s a novel idea, but it isn’t it about time that our policy-makers paid attention to what actually makes us happy?

Mallika Chopra is the Pepsi Refresh Project Ambassador for Health. Learn more about the Pepsi Refresh Project here, and submit your own idea for how to move the world forward here.

it's called "healthy environment"

พรแห่งความสุข 4 ข้อ

การบรรยายธรรมะโดยท่าน ว.วชิรเมธี ท่านได้ให้พร 4 ข้อ ดังนี้

1. อย่าเป็นนักจับผิด
คนที่คอยจับผิดคนอื่น แสดงว่า หลงตัวเองว่าเป็นคนดีกว่าคนอื่น ไม่เห็นข้อบกพร่องของตนเอง 'กิเลสฟูท่วมหัว ยังไม่รู้จักตัวอีก' คนที่ชอบจับผิด จิตใจจะหม่นหมอง ไม่มีโอกาส 'จิตประภัสสร' ฉะนั้น จงมองคน มองโลกในแง่ดี ' แม้ในสิ่งที่เป็นทุกข์ ถ้ามองเป็น ก็เป็นสุข '

2. อย่ามัวแต่คิดริษยา
'แข่งกันดี ไม่ดีสักคน ผลัดกันดี ได้ดีทุกคน'
คนเราต้องมี พรหมวิหาร 4 คือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา
คนที่เราริษยาเป็นการส่วนตัว มีชื่อว่า 'เจ้ากรรมนายเวร' ถ้าเขาสุข เราจะทุกข์ ฉะนั้น เราต้องถอดถอน
ความริษยาออกจากใจเรา เพราะไฟริษยา เป็น 'ไฟสุมขอน' (ไฟเย็น) เราริษยา 1 คน เราก็มีทุกข์ 1 ก้อน
เราสามารถถอดถอนความริษยาออกจากใจเราโดยใช้วิธี 'แผ่เมตตา' หรือ ซื้อโคมลอยมา แล้วเขียนชื่อคนที่เราริษยา แล้วปล ่อยให้ลอยไป


3. อย่าเสียเวลากับความหลัง
90% ของคนที่ทุกข์ เกิดจากการย้ำคิดย้ำทำ 'ปล่อยไม่ลง ปลงไม่เป็น'
มนุษย์ที่สลัดความหลังไม่ออก เหมือนมนุษย์ที่เดินขึ้นเขาพร้อมแบกเครื่องภาระต่างๆ ไว้ที่หลังขึ้นไปด้วย
ความทุกข์ที่เกิดขึ้นแล้ว จงปล่อยมันซะ ' อย่าปล่อยให้คมมีดแห่งอดีต มากรีดปัจจุบัน '
' อยู่กับปัจจุบันให้เป็น ' ให้กายอยู่กับจิต จิตอยู่กับกาย คือมี 'สติ' กำกับตลอดเวลา


4. อย่าพังเพราะไม่รู้จักพอ
'ตัณหา'ที่มีปัญหา คือ ความโลภ ความอยากที่เกินพอดี เหมือนทะเลไม่เคยอิ่มด้วยน้ำ ไฟไม่เคยอิ่มด้วยเชื้อ ธรรมชาติของตัณหา คือ 'ยิ่งเติมยิ่งไม่เต็ม'
ทุกอย่างต้องดู ' คุณค่าที่แท้จริง ' ไม่ใช่ คุณค่าเทียม เช่น
คุณค่าที่แท้ของนาฬิกาคืออะไร ? คือไว้ดูเวลาไม่ใช่ใส่เพื่อความโก้หรู
คุณค่าที่แท้ของโทรศัพท์มือถือคืออะไร ? คือไว้สื่อสาร แต่องค์ประกอบอื่นๆ ที่เสริมมาไม่ใช่คุณค่าที่แท้จริงของโทรศัพท์
เราต้องถามตัวเองว่า 'เิกิดมาทำไม' คุณค่าที่แท้จริงของการเกิดมาเป็นมนุษย์อยู่ตรงไหน ตามหา ' แก่น ' ของชีวิตให้เจอ

คำว่า 'พอดี' คือ ถ้า 'พอ' แล้วจะ 'ดี' รู้จัก 'พอ' จะมีชีวิตอย่างมีความสุข'

สามิสสุข vs นิรามิสสุข

“สามิสสุข” คือความสุขที่อิงอามิส กล่าวคือความสุขที่อาศัยกามคุณ ได้แก่ ความสุขที่พระท่านเรียก “สุขเวทนา” อันเกิดแต่การได้พบเห็น ได้ยินได้ฟัง ได้กลิ่น ได้รส และได้สัมผัส รูป– เสียง– กลิ่น– รส และสิ่งสัมผัสทางกายที่น่าเพลิดเพลิน น่ากำหนัดยินดี พอใจ ในขณะเดียวกันสุขเวทนาที่อิงอามิสนั้นแหละ ย่อมเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้เกิดกิเลส ตัณหา อุปาทาน อันเป็นเหตุนำเหตุหนุนให้ไม่สำรวมกาย วาจา ใจ และประกอบกรรมชั่วหรือบาปอกุศล ให้เกิดความทุกข์เดือดร้อนได้อีก จึงเป็นความสุขที่ไม่เที่ยงแท้ถาวร เพราะเป็นความสุขที่ยังมีโอกาสกลับเป็นทุกข์ได้อีก

ส่วน “นิรามิสสุข” เป็นความสุขที่ไม่อิงอามิส คือเป็นความสุขที่ไม่ต้องอาศัยกามคุณ แต่อาศัยเนกขัมม์ คือการปลีกออกจากกามคุณ หรือเป็นอิสระจากกามคุณ จึงไม่มีเหตุปัจจัยให้เกิดกิเลส ตัณหา อุปาทาน ที่จะเป็นเหตุนำเหตุหนุนให้กระทำกรรมชั่วหรือบาปอกุศล ให้เกิดความทุกข์เดือดร้อนได้อีก ความสุขอันเกิดแต่ความสงบจากกรรมชั่ว และ/หรือ อัน สงัดจากกิเลส ตัณหา อุปาทาน เช่นนี้ ย่อมเป็นความสุขที่เที่ยงแท้ถาวร คือเป็นความสุขที่ไม่มีเหตุปัจจัยให้กลับเป็นทุกข์ได้อีก

ความว่างที่สร้างความสุข

นักปราชญ์ชาวเอเชียกลางคนหนึ่งเล่าว่า มีชายหนุ่มอยู่คนหนึ่ง แกเป็นคนอัตคัตความสุข พยายามแสวงหาความสุขจากวิธีการต่างๆ แต่แล้วก็ยังรู้สึกว่า ไม่ใช่ความสุขแท้ที่ตัวเองต้องการ

อยู่มาวันหนึ่ง มีผู้แนะนำว่า ถ้าอยากมีความสุขก็ควรจะมีบ้านเป็นของตัวเอง เพราะในบ้านของเรานั้น เราสามารถเป็นเจ้าของทุกอย่างในบ้านโดยที่ไม่ต้องมีใครมาคอยกวนใจ ซ้ำยังมีอิสระที่จะเสกสรรค์ปั้นแต่งหรือจัดบ้านให้เป็นไปตามความต้องการของตนเองอย่างไรก็ได้

เขาเชื่อตามที่มีผู้แนะนำ จึงตัดสินใจสร้างบ้านขึ้นมาหลัง หนึ่ง เมื่อแรกสร้างบ้านนั้น บ้านของเขาหลังใหญ่ทีเดียว พอมีบ้านแล้ว เขามีความสุขมาก เขาเริ่มจัดบ้านตามต้องการ และเริ่มหาข้าวของต่างๆ มากมาย มากองไว้ในบ้านทีละอย่างสองอย่าง จนกระทั่งวันหนึ่ง ห้องว่างๆ ในบ้านของเขาก็หายไป ทุกพื้นที่ในบ้านเต็มไปด้วยข้าวของระเกะระกะ มองไปทางไหนก็รกหูรกตา

ทีนี้ชายหนุ่ม เริ่มรู้สึกว่าบ้านของตนเองช่างเป็นสถานที่ที่ไม่น่าอยู่ อากาศก็อุดอู้ เขาเริ่มบ่นกับตัวเองว่าคิดผิดถนัดที่สร้างบ้านขึ้นมา เพราะนึกว่าบ้านจะให้ความสุขได้นานๆ บางวันเขาก็ครุ่นคำนึงว่า น่าจะสร้างบ้านให้หลังใหญ่กว่านี้ จะได้บรรจุอะไรต่อมิอะไรได้เยอะๆ ตามต้องการ

ขณะที่เขาเริ่มไม่มีความสุขเพราะบ้านกลายเป็นโกดังเก็บของนั้นเอง ก็มีนักปราชญ์คนหนึ่งผ่านมาแถวนั้น เขาบ่นดังๆ จนปราชญ์คนนั้นได้ยิน นักปราชญ์หนุ่มจึงแนะนำว่า ถ้าเขาอยากให้บ้านเป็นสถานที่แห่งความสุข ก็ไม่เห็นจะยากอะไร เพียงแต่ขนข้าวของทั้งหมดออกมาวางข้างนอกบ้านเสียก็หมดเรื่อง

ชายหนุ่มได้ยินเช่นนั้น รีบทำตามทันที เขาเริ่มขนข้าวของซึ่งโดยมากล้วนเป็นสิ่งซึ่งไม่จำเป็น หากแต่เขาเก็บเอาไว้เพราะความละโมภมากกว่าออกมาทิ้งนอกบ้าน ขนอยู่สองวัน จนบ้านว่าง โล่ง และดูกว้างขึ้นมาผิดหูผิดตา คราวนี้เขามีความสุขมาก รำพึงกับตัวเองว่า แหม บ้านของฉันช่างกว้างขวาง และน่าอยู่เสียนี่กระไร นักปราชญ์ได้ยินแล้วก็ได้แต่อมยิ้ม ก่อนจะเปรยขึ้นมาว่า บ้านของเจ้าน่ะ มันกว้างขวาง ว่าง โล่ง และน่าอยู่มาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว เจ้าของหากล่ะที่ทำให้มันไม่น่าอยู่ ด้วยการบรรจุอะไรๆ ที่เกินจำเป็นใส่เข้าไปจนบ้านกลายสภาพเป็นกองขยะดีๆ นี่เอง

ใช่หรือไม่ว่า คนส่วนใหญ่ที่กำลังกวาดตามองหาความสุขและพยายามที่จะเติมสิ่งนั้นสิ่งนี้เข้าไปในชีวิต แต่แล้วก็ยังคงรู้สึก “พร่อง” หรือหมักหมมไปด้วยความทุกข์อยู่เหมือนเดิม ไม่แตกต่างอะไรกับชายเจ้าของบ้านในนิทานปรัชญาเรื่องนี้

การจัดการชีวิตให้มีความสุขนั้น ทางที่ถูก อาจไม่ใช่การใส่อะไรลงไปในชีวิต แต่แท้ที่จริงแล้ว คือการถ่ายเท ปล่อยวาง หรือระบายบางสิ่งบางอย่างออกจากชีวิตมากกว่า

ในพุทธศาสนานั้น เราถือกันว่า ความสุขอาจเกิดจากความมี (สามิสสุข) ก็ได้ แต่ที่เหนือกว่านั้น ความสุขอาจเกิดจากความเป็นอิสระจากความมีก็ได้ด้วย (นิรามิสสุข)

บ้านแห่งชีวิตของเรา เมื่อแรกสร้างก็ดูโปร่ง โล่ง เป็นระเบียบเรียบร้อย สบายหูสบายตา แต่เมื่ออยู่กันไป อะไรๆ ก็ชักจะเพิ่มขึ้น และบางทีเพิ่มมากมายจนกลายเป็นปัญหาอันบั่นทอดต่อความสุขในชีวิตคู่

จะดีกว่าไหม หากมีเวลาว่าง คนรักกัน น่าจะลองหาวิธีทำพื้นที่หัวใจให้ว่างด้วยการถอดถอนบางอย่างทิ้งออกไป

ขอเพียงเรียนรู้ที่จะลดบางอย่างลงไป ความสุขในหัวใจก็คงจะเพิ่มขึ้น

ความสุข บางครั้งอาจไม่ได้ผูกพันอยู่กับความมี

แต่บางที อาจมาจากความว่าง

ว.วชิรเมธี

Happiness VS Unhappiness

ความสุขแท้-เทียม ทุกข์แท้-เทียม

ความสุขไม่มีนิยามความหมายที่จับตั้งได้อย่างแท้จริง เนื่องจากความสุขและความทุกข์เป็นเพียงสภาพหรือสภาวะหนึ่งๆ ในทุกๆ ขณะจิตเท่านั้น การบรรยายถึงความสุขจึงอาจจะแสดงเป็นข่วงยามหนึ่งๆ หรือไม่ก็เป็นการสรุปความสุขที่ผ่านมาในช่วงเวลาสั้นๆ หรืออาจจะเป็นความสุขที่สรุปจากภาพโดยรวมของชีวิตที่ผ่านมา ขึ้นอยู่กับว่าต้องการแสดงระดับความสุขในสถานการณ์ใด

“ความสุขความทุกข์เปลี่ยนแปลงทุกปี ทุกเดือน ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที และทุกวินาที แม้กระทั้งทุกขณะจิตที่จิตคนเราจะแบ่งได้...”

ภาพโดยรวมของมนุษย์แต่ละบุคคลเป็นความสุขสถานใด อยู่ในระดับใด และกำลังขยับไปในทางที่ทุกข์มากกว่าเดิม หรือสุขมากขึ้น และมากไปกว่านั้น นั่นเรากำลังเดินไปในทางสุขแท้ หรือเทียม หรือกำลังจมลงไปสู่ความทุกข์พื้นๆ ทางโลกหรือกำลังดำดิ่งลงไปสู่สภาพทุกข์แท้ที่หนักหนาสาหัส จนสภาวะจิตสามารถถูกทำลายได้อย่างสิ้นเชิง

มีผู้ที่พยายามสร้างสมการความสุขขึ้นมาเพื่อใช้อธิบายความสุขระดับบุคคล (Cohen 2003) และมีผู้ที่พยายามขีดสเกลของความสุขทุกข์ขึ้นมาเช่นกัน (http://feedproxy.google.com/~r/Spreadinghappinessorg/~3/EhI9ywNBWIM/) อย่างเช่น uneven happiness scale ได้กล่าวว่าความสุขที่เกิดขึ้นสามารถชดเชยความทุกข์ที่เกิดขึ้นได้ 5 เท่า เป็นต้น



สุขเทียม - ทุกข์เทียม
ความสุขทุกข์แบบโลกๆ นั้นมักจะวัดกันด้วยวัตถุ การได้มาเสียไปของวัตถุ ลาภ ยศ สรรเสริญ ทรัพย์สินเงินทอง อำนาจวาสนา ทำให้เกิดความทุกข์ ความสุขขึ้นตลอดเวลา เช่น วันเงินเดือนออก ปลายปีที่ได้โบนัส การได้เลื่อนตำแหน่ง การได้รับอำนาจ และการได้ครอบครองสิ่งที่พึงประสงค์ เป็นความสุขที่เกิดขึ้นจริง แต่เป็นความสุขที่หล่อเลี้ยงด้วยกิเลส เมื่อได้มาก็มีความสุข เมื่อเสียไปก็จะทุกข์ วนเวียนไปมาอยู่อย่างนั้น ผู้ที่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยกิเลสมากๆ นานวันเข้าก็จะเกิดความรู้สึกติดยึดกับวัตถุเหล่านั้น และมีอำนาจเพียงพอที่จะดึงดิ่งลงไปสู่สภาวะทุกข์ที่จริงได้
“เป็นความสุข ทุกข์ที่เกิดจาก ความมั่นคงจากภายนอก”

สุขแท้ - ทุกข์แท้
อีกหนึ่งไม้บรรทัดที่แสดงสเกลความสุขทุกข์ ซึ่งอาจเรียกว่า ความสุขทางธรรม คือความสุขที่อยู่ในสภาวะที่เข้าใจในวัตถุทางโลก การสนองความต้องการพื้นฐานด้วยความพอดี ไม่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยกิเลส ความสุข ทุกข์ลักษณะนี้เป็นเรื่องของการยอมรับ เข้าใจ และควบคุมสภาพจิตของตนเองไม่ให้ซัดส่ายไปในทางที่หล่อเลี้ยงด้วยกิเลส เช่น เมื่อเกิดความอยากได้อยากมีก็สามารถควบคุมความอยากได้อยากมีนั้นไว้ได้โดยไม่กระทบถึงสภาวะจิตใจ ทุกข์แท้มักจะเป็นปลายทางของผู้ที่เกิดความทุกข์ทางวัตถุที่ไม่เหลือหนทางเดินต่อ สภาพจิตตกต่ำถึงที่สุด แต่ก็สามารถหมุนเปลี่ยนเป็นสุขแท้ได้โดยการยั้งคิด พลันคิดได้ในสิ่งที่เป็นไปในวัตถุทางโลก และยังสามารถเกิดกับผู้ที่มีความสุขทางวัตถุที่สุดเมื่อคนเหล่านั้นมีความต้องการที่ไม่สิ้นสุด และสามารถหมุนไปสู่ความสุขแท้ได้ เมื่อคนผู้นั้นสร้างความเข้าใจในความไม่เที่ยงแท้ของวัตถุ
“เป็นความสุข ทุกข์ที่เกิดจาก ความมั่นคงจากภายใน”

The formula for happiness

Two people who obviously meet the equation
Scientists say they have solved one of the greatest mysteries plaguing mankind - just what is the secret of happiness?
The answer, apparently, is nothing as simple as true love, lots of money, or an exciting job. Instead, it can be neatly summarised in the following equation:

Happiness = P + (5xE) + (3xH)

Just to explain, P stands for Personal Characteristics, including outlook on life, adaptability and resilience.

E stands for Existence and relates to health, financial stability and friendships.

And H represents Higher Order needs, and covers self-esteem, expectations, ambitions and sense of humour.

Sound complicated? Actually, it isn't as difficult as it may seem.

Apparently the formula was worked out by psychologists after interviews with more than 1,000 people.

Life coach Pete Cohen, who co-wrote the study, admitted that the equation was not easy for most people to understand.

But he said it was based on a series of simple questions (see box).


Questions on which the equation is based
1. Are you outgoing, energetic, flexible and open to change?
2. Do you have a positive outlook, bounce back quickly from setbacks and feel that you are in control of your life?
3. Are your basic life needs met, in relation to personal health, finance, safety, freedom of choice and sense of community?
4. Can you call on the support of people close to you, immerse yourself in what you are doing, meet your expectations and engage in activities that give you a sense of purpose?
See below to work out your score

Working out the answer
The questions should be answered on a scale of one to ten, where one is "not at all" and ten is "to a large extent"
Add the scores for question one and two together to find your P value.
The score for question 3 is the value for E, and question 4 for H
Mr Cohen said the British were expert at making themselves unhappy by focusing on negative things.


Rating

Each person who completes the questions ends up with a rating out of 100. The higher the score, the more happy they are.

"Most people probably don't know what happiness is, they think happiness is perhaps having lots of money or a big car, or a big house.

"But people who have all these things are not necessarily happier than people who just enjoy their life."



"We tend to be very obsessed with what is wrong, what is missing and what we have not got, rather than focusing on what we want and getting it.

"It would be nice to just enjoy your life, because life is a bit short."

The researchers found that different factors were important for the different sexes.


Pete Cohen came up with the equation
Four in ten men said sex made them happy, and three in ten said a victory by a favourite sports team.

For seven in ten women happiness was related to being with family, and one in four said losing weight.

Romance featured higher for men than women. So did a pay rise and a hobby they enjoyed.

Women were more likely to cite sunny weather.

Ingrid Collins, a consultant psychologist at the London Medical Centre, told BBC News Online: "I would be very surprised if people sat down and had to work out whether they were happy or not.

"We can all be happy in a heartbeat if we make the decision to be so."

The happiness virus

It’s too good an idea to resist: Happiness is contagious. A new study published online Dec. 4 in the British Medical Journal shows it.

Maybe you’d be more inclined to resist these ideas, though: Headaches are contagious. Acne is contagious. Height is contagious.

According to another study published the same day in the same journal, by Ethan Cohen-Cole of the Federal Reserve Bank of Boston and Jason Fletcher of Yale University, these latter claims are nearly as likely as the first. The researchers “proved” them using the same methodology.

Sure, say Cohen-Cole and Fletcher, happy people tend to have happy friends. But that may not mean that happy friends make you happier, any more than tall friends make you taller, your friends’ headaches hurt your head, or the pimples on your friend’s face infect you. Instead, happy people might choose happy friends in the first place. Or an outside event, say a shooting in the neighborhood, could make a whole group of friends unhappy at once.

The emergence of social network theory has allowed scientists to begin studying much more deeply how our friends and colleagues affect our health, and it is becoming clear that social effects are big and important. But the field is so new that researchers are still disputing which methods are necessary to preclude detecting influences that aren’t really there.

Cohen-Cole and Fletcher say that the happiness researchers, James Fowler of the University of California, San Diego and Nicholas Christakis of Harvard University, didn’t do enough to control for factors like similarity of friends or common environmental influences. As evidence, they cite their own study, in which the apparent social impacts of headaches, acne and height went away once they controlled for environmental factors.

For their part, Fowler and Christakis acknowledge in their paper that there are plenty of reasons why happy people might tend to have happy friends. But they defend their methods, saying the only explanation that explains their data is that happiness is contagious.

Fowler and Christakis made clever use of data that were likely never intended for use studying social networks: the Framingham Heart Study. A project of the National Heart, Lung and Blood Institute and Boston University, the study collected health data on several thousand people from a small city in Massachusetts over decades.

The study also asked people how often in the last week they experienced feelings such as, “I enjoyed life” or “I felt that I was just as good as other people.” Participants gave the name and contact information for one friend, just to make it easier to track them down for the next survey a few years later. Christakis and Fowler constructed a network of people’s social interactions using this data together with information about where people lived and worked and who their spouses were.

The researchers wanted to understand not just how one person’s mood affects another person’s, but how an entire web of interactions contribute to or detract from happiness. A quick glance at a drawing of the network revealed what the team was looking for: Clumps of happy people. People at the centers of clumps were particularly likely to be happy. And it wasn’t just people’s friends that made them happy — it was also their friends’ friends’ friends.

But Fowler and Christakis realized those effects might only indicate that people like to hang out with folks who are about as happy as they are. So they also looked at changes in happiness levels, computing how likely it is that when your friends get happier, you do too.

A single friend’s increased happiness, they found, increased by 9 percent the chance that you would get happier, a statistically significant amount, Fowler and Christakis report. A happier spouse, nearby siblings or neighbor are even more likely put a smile on your face. Best of all, oddly enough, is a happier next-door neighbor. Happier coworkers, on the other hand, probably wouldn’t do much for you.

That still left the questions of whether common environmental effects could be causing the simultaneous changes in happiness levels. A new neighborhood park, for example, could make lots of people happy at the same time, even if happiness isn’t contagious.

To rule that out, the researchers looked at pairs of friends who both participated in the study, say, for example, Charles and John. They found that if Charles listed John as his friend but John didn’t name Charles, then Charles tended to be more influenced by John’s happiness than the other way around. That difference, they argue, couldn’t possibly be explained by environment, since Charles spends the same amount of time with John as John does with Charles.

But those checks aren’t enough to reassure everyone. Cohen-Cole and Fletcher say that it’s remarkably easy to see social influences where they don’t exist, as evidenced by their own study. “We took their same method and applied it to silly things that can’t possibly be contagious,” Cohen-Cole says, “and we found similar effects.” So, Cohen-Cole and Fletcher concluded, the methodology must be flawed.

Cohen-Cole and Fletcher used the data from the National Longitudinal Study of Adolescent Health, which followed several thousand adolescents over a decade. They found that if a person’s acne got worse, their friend had a 46 percent greater chance of worsened acne, and if a person’s headaches got worse, their friend had a 35 percent greater chance of worsened headaches. (Large as both those effects were, Cohen-Cole and Fletcher determined that they were not quite statistically significant.) And for every inch a person grew, their friend grew an extra 0.2 inch (which was statistically significant).

Then they applied a stronger method of controlling for environmental influences than Fowler and Christakis had used, and found that the apparent effect went away. They argue that these more conservative methods need to be used all the time.

Fowler and Christakis say that the idea that acne, headaches and height could be transmissible might not be so absurd. Friends might learn remedies from one another, or share dietary habits that would affect their acne or headaches. They also point out that all these properties were self-reported, and a short person with tall friends might be more inclined to exaggerate their height.

Despite these lingering questions, Ana Diez-Roux of the University of Michigan School of Health says that Fowler and Christakis’ work is groundbreaking. “I’m not ready to say that it’s totally convincing that the effects they’re seeing are pure contagion,” she says, partly because of the concerns that Cohen-Cole and Fletcher have raised. “But they’ve done lots of interesting things to try to support their case.” With time, she says, the community will develop better techniques to resolve the uncertainties.

แผนที่ความสุข จังหวัดอุตรดิตถ์

แผนที่ความสุข จังหวัดอุตรดิตถ์

เก็บข้อมูลตัวอย่างจาก ชาวบ้านโดยใช้วิธีการวิเคราะห์ที่ดัดแปลงจาก HPI (Happy Planet Index) คะแนนที่ได้นำมาใช้เป็นข้อมูลในการสร้างแผนที่ความสุขจังหวัดอุตรดิตถ์

พบว่า
ตำบลที่มีความสุขน้อย 3 ลำดับ ได้แก่
- ตำบลฟากท่า อำเภอฟากท่า
- ตำบลบ้านเสี้ยว อำเภอฟากท่า
- ตำบลป่าคาย อำเภอทองแสนขัน

ส่วนตำบลที่มีความสุขมาก 3 ลำดับ ได้แก่
- ตำบลน้ำไคร้ อำเภอน้ำปาด
- ตำบลขุนฝาง อำเภอเมือง
- ตำบลน้ำไผ่ อำเภอน้ำปาด

เมื่อสรุปเป็นระดับอำเภอ ได้ดังแผนภูมินี้