แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ชีวิต แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ชีวิต แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2554

ผ่านวัน..

@ผ่านวัน ไปอีก หนึ่งวัน
หนึ่งวัน ที่วุ่น ยุ่งเหยิง
หนึ่งวัน ที่หลง ระเริง
หนึ่งวัน ที่เพิ่ง เข้าใจ@

@ผ่านวัน ไปอีก หนึ่งวัน
หนึ่งวัน ที่โลก สั่นไหว
หนึ่งวัน ที่คน ร้อนใจ
หนึ่งวัน ที่ใจ หวาดกลัว@

@ผ่านวัน ไปอีก หนึ่งวัน
หนึ่งวัน ที่ฟ้า ดูหมอง
หนึ่งวัน ที่คน คะนอง
หนึ่งวัน ที่ต้อง ทำใจ@

วันอาทิตย์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2554

กลับบ้าน..



ภาพจาก http://news.kkuengplay.com/


@อีกครา ฤดูกาล หรรษา
รถรา มุ่งหน้า เดินทาง
คิดถึง มาตุภูมิ ไกลห่าง
ซบร่าง พักกาย แนบเนา@

‎@เดินทาง รอนแรม ทางไกล
ด้วยใจ เหน็บหนาว อ่อนไหว
กลับบ้าน ซึมซับ อุ่นไอ
เริ่มใหม่ ฟื้นฟู เรี่ยวแรง@

‎@เหลืองเขียว สลับสี รายทาง
พราวพร่าง ดอกงาม สดสี
ละอองน้ำ สาดซัด เร็วรี่
สุขี สุขสันต์ สงกรานต์@

วันพักผ่อน นอนเปล..




@ลมโชย โบกโบย เฉื่อยฉิว
พัดปลิว ใบหญ้า พริ้วไหว
นอนนิ่ง ในเปล แกว่งไกว
หลับใหล ลืมเลือน เวลา@



@หวิวหวิว เคลื่อนไหว น่าชม
กระดึงลม สั่นไหว ส่งเสียง
พลิ้วไหว ร้อยสรรพ สำเนียง
เรียบเรียง ดุริยะ กังวาน@

วันพฤหัสบดีที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2554

เก็บตก.. ก่อนจะเลยหาย..

ลมแล้ง พัดพา มาเยี่ยมเยือน
ดาวเดือน เคลื่อนผ่าน จักรราศี
ดวงชะตา ที่อ่อนไหว ก็เคลื่อนที่
อาจร้ายดี รุ่งเรือง หรืออ่อนโทรม
3 เม.ย. 54

ปล่อยตะวัน ให้ลับหาย จนเลือนลาง
ปล่อยเรือนร่าง จมหายไป ในนวมนิ่ม
ปล่อยสมอง ปล่อยหัวใจ ได้ลองลิ้ม
ได้เต็มอิ่ม ความโง่เขลา ที่งดงาม
3 เม.ย. 54

รอยเท้า ที่เรา เดินตาม
สิ้นสุด ที่ไหน ก็แค่นั้น..
รอยเท้า ที่นำ เราไป..
สิ้นสุด ที่ไหน ก็แค่นั้น..
4 เม.ย. 54

ปล่อยชีวิต
เดินไปตามจังหวะ
ที่มันควรจะเป็น
5 เม.ย. 54

รอยเท้า ที่เหยียบย่าง
เป็นรอยทาง บนผืนทราย
ไม่นาน ย่อมจางหาย
ไปกับทราย กับทะเล
5 เม.ย. 54

โลกหมุนไป
กายหมุนไปตามโลก
ใจกลับสวนทาง..
5 เม.ย. 54

เป็นเพื่อน เป็นน้อง เป็นพี่
หลายปี พ้นผ่าน ไม่พบเจอ
วันวัย โบกโบย จนพลั้งเผลอ
เพื่อนเอย อีกกี่นาน จะหวนคืน
8 เม.ย.54

ล่วงเลย ผ่านวัน ผ่านวัย
สิ่งใด เหนี่ยวใจ เอาไว้
มุ่งหน้า ตามทาง ตรงไป
หมดไฟ ทดท้อ หลงทาง..
8 เม.ย. 54

วันพฤหัสบดีที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2554

วันโกหก 1 เม.ย.54

ตื่นขึ้นมา เห็นโลก ที่เปลี่ยนไป
ฟ้าสดใส แผ่นดิน สงบงาม
ไร้สู้รบ ไร้อาวุธ ไร้เหยียดหยาม
ไร้สงคราม หมดทุกข์โศก สิ้นโรคภัย..

คนตัดไม้ เริ่มคิด เริ่มปลูกป่า
คนจับปลา รอจนปลา โตเต็มที่
คนทั้งมวล เริ่มหันมา คิดสิ่งดี
คนดีดี ถูกเชิดชู ในสังคม...

ฟ้างดงาม ไม่ปนเปื้อน กัมมันตรังสี
โลกไม่มี ภัยพิบัติ ให้เสียขวัญ
ไร้สงคราม เพื่อแก่งแย่ง ชิงน้ำมัน
ต่างแบ่งปัน สิ้นสุดความ เห็นแก่ตัว...

วันโกหก.. 1 เม.ย.54

คืนหนาวต้นฤดูร้อน ปลายน้ำปอย

ลดเลี้ยว ซอกซอน ตามแก่งผา
น้ำฟ้า โปรยมา ไม่ขาดสาย
สายน้ำ ตกกระแทก แตกกระจาย
ผ่อนแรงคลาย เอื่อยไหล หล่อเลี้ยงดิน

@วันฝนตกต้นฤดูร้อน น้ำตกปอย
29 มีนาคม 2554

เสียงน้ำ ครืนครั่น ไม่ห่างไกล
รินไหล ลู่ลง สู่เบื้องล่าง
ฝนพราว ในความมืด เลือนลาง
เคว้งคว้าง คืนฟ้า ไร้เดือนดาว

@คืนหนาวต้นฤดูร้อน น้ำตกปอย
29 มีนาคม 2554

สุรา หมุนผ่าน ไปหลายรอบ
ฉีกกรอบ เรื่องราว ไปหลายเรื่อง
รุนแรง เหน็บแนม มิโกรธเคือง
เร่งเครื่อง บรรยากาศ ร่ำสุรา

@คืนเย็นเยียบต้นฤดูร้อน น้ำตกปอย
29 มีนาคม 2554

ร้อยเรียง เรื่องราว บนแผ่นดิน
จากแก่งหิน ผ่านดินน้ำ สู่ยอดหญ้า
ลัดเลาะ ริมลำธาร ผ่านทุ่งนา
ผ่านสายตา ผ่านสมอง สู่ดวงใจ

@วันฟ้าหม่นต้นฤดูร้อน น้ำตกปอย
30 มีนาคม 2554


=======================
อาจารย์มิ้มมาแจม..

ธาราไหลไม่หวนมา เป็นอนิจจากระแสสินธ์ุ
น้ำชุ่มชื้นคืนสู่ดิน เป็นอาจิณตลอดกาล
พรายฟองแยกแตกกระเซ็น พลังเช่นมหาศาล
ไหลลงสู่ลำธาร ถึงบาดาลได้ชุ่มเย็น

=======================
เก็บตกอีกวัน..

ยิ่งดึกดื่น ยิ่งเนิ่นนาน ยิ่งเงียบงัน
ยิ่งหวาดหวั่น ยิ่งหยั่งลึก ยิ่งสับสน
ยิ่งไกลห่าง ยิ่งอ้างว้าง ยิ่งอับจน
ยิ่งทุกข์ทน ยิ่งปวดร้าว ยิ่งท้อใจ

วันอาทิตย์ที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2554

เปลี่ยนผัน วกวน

โลกหลากสีสีน
เปลี่ยนผันเวียนวน
จากร้อนสุดทน
เป็นฝนชื่นใจ

ปลายเดือนมีนา
เมฆารำร่าย
ลมหนาวเสียดกาย
ผ่อนคลายร้อนใจ

จะแปลกอะไร
จิตใจผู้คน
ผันแปรสับสน
ปะปนเปลี่ยนแปลง

งมงายรู้แจ้ง
อ่อนแรงฮึดสู้
ครื้นเครงหดหู่
เคียงคู่จากลา

เพียงมองย้อนคิด
รู้จิตทุกเวลา
ทุกข์สุขกี่ครา
เกิดมาก็ดับเอง..

วันเสาร์ที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2554

ทางเลือก

ดังกลีบดอก บอบบาง ยามเริ่มรัก
เฝ้าฟูมฟัก เฝ้าถนอม เฝ้ารักษา
แต่ยามนี้ ดังผีห่า สิงกายา
ทั้งด่าว่า ทุบทำร้าย อย่างทารุณ

ชีวิตนี้ ยังต้องเดิน อีกแสนไกล
เริ่มต้นใหม่ ยังไม่สาย สู้อีกหน
สร้างเกราะกล้า เสริมหัวใจ ที่คงทน
เริ่มฝึกฝน จิตที่แกร่ง แล้วก้าวเดิน..

สิ่งใดหรือ ที่ใจเธอ ปรารถนา
บินขึ้นฟ้า ลอยเหนือลม ได้เต็มที่
หรือถูกล่าม ถูกจองจำ สิ้นเสรี
หนทางที่ ใจเธอนั้น ต้องเลือกเอง

===========================

Baiporza Jaoka มาแจม

หากเพียงมอง เพ่งพิศ พินิจเห็น
ทางชีวิต นั้นเป็น เช่นกิ่งไม้
แม้เริ่ม 1 แตกกิ่ง 2 เสมอไป
ฉะนั้นไซร้ เลิกก้มหน้า จะเห็นทาง

แม้วันนี้ ก้าวพลาด หรือเลือกผิด
ให้หยุดคิด มองตรงหน้า อย่าหวนหลัง
ถึงลำพัง เดียวดาย ใจอย่าท้อ
ทางเลือกรอ อยู่ข้างหน้า เพียงหามัน

วันจันทร์ที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2554

โลก เลือนราง..

โลกร้าง รุ่งราง รำไร
หลงใหล รอนแรม โลกหล้า
เรียนรู้ โลภหลง โรยรา
ร่ำลา หลับไหล เลือนราง


ลางร้าย ร้อยเรื่อง เรียงราย
เร่งร่าย รุมเร้า เรือนร่าง
เรียนรู้ เรื่องราว ลบล้าง
ร้อยลาง ลับลา รื่นเริง..

===================
อาจารย์มิ้ม มาเพิ่มเติมให้...

รบรา รุกราน เร่งเร้า
ร้อยร้าว รุนแรง หลากหลาย
ลุ่มหลง เร่าร้อน ลวดลาย
ล้มละลาย เรื่องราว รุ่งเรือง

รู้รัก ริเริ่ม ร่วมแรง
ไร้แรง ระราน ลุกล้ำ
ละเลิก หลากเรื่อง รุงรัง
รุ่นหลัง รับรู้ รื่นเริง

ขอแจมด้วยคนนะคะอาจารย์ ^^

====================
อาจารย์พัฒนา ก็มาแจมอีกคน

หลายเรื่อง เรียนรู้ ล้าหลัง
หลายราย รอบล้อม รบเร้า
หลายเรื่อง หลงลืม ละเลย
หลายราย ร้อนรน รุกไล่
หลายเรื่อง ลองรู้ ลางลาย
หลายราย เริ่มเรียน โลกล้น
หลายราย ลองรู้ โรจน์รุ่ง

====================
อาจารย์ยาง มาด้วย..

รุนแรง โลมเล้า หลอกหลอน
ริบรอน โลกไร้ รุ่งเรือง
โรยรา ริบหรี่ ลดลง
รุงรัง รุมโลก ร้ายแรง...

====================
ณัฐ คำธร ปี 3

ลีลา ลวดลาย ลึกลับ รัก ลวง และร้าย
รุกล้ำ รุกราน เล่นลิ้น รัก เรียงราย
รอยร้าว รุนแรง เรื่องราว ร้องเรื่อง
รุ่งเรือง โรยรา เริ่มร้าย
ร่ำไร รอนแรม รีรอ รักเริ่มละลาย

====================
ขอบพระคุณครับ..

สิ่งที่ทิ้งไว้เบื้องหลัง.. สิ่งที่รอคอยข้างหน้า..




เป็นสี่ปี ที่สนุก ที่สุขสันต์
พันกว่าวัน ที่ต้องตื่น เพื่อเรียนเล่า
มีท้อถอย มีขัดแย้ง มีมึนเมา
มีขลาดเขลา มีสุขทุกข์ มีน้ำตา...

ผ่านวันคืน ผ่านอดีต ผ่านเวลา
อีกครั้งครา ต้องออกเดิน เพื่อเริ่มต้น
เส้นทางนี้ แม้โดดเดี่ยว ดูมืดมน
จงอดทน มุ่งหน้า เพื่อเติบโต...

@แด่ปี 4 ทุกคนที่กำลังจะออกเดินทาง...
ณ สัปดาห์สุดท้ายของ 4 ปีในมหาวิทยาลัย... 21 มีนาคม 2554

วันเสาร์ที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2554

โลกกับพระจันทร์ 19 มีนาคม 2554





จันทรา ฟ้างาม กระจ่างแจ้ง
ส่องแสง สวยงาม กระจ่างตา
สุกใส สาดแสง กระจ่างฟ้า
พสุธา สุกสว่าง กระจ่างใจ

วงโคจรที่หมุนเปลี่ยน
นำเราเวียนมาชิดใกล้
แม้วันวานห่างแสนไกล
คืนนี้ใจมิห่างกัน

กี่ราตรีที่ฉันต้องห่างเธอ
แม้จะเจอกันอยู่ทุกคืนค่ำ
เหมือนแสนไกลเกินจะเอ่ยเป็นถ้อยคำ
เป็นสุขล้ำเพียงหนึ่งคืนที่ใกล้กัน

โลกกับพระจันทร์ 19 มีนาคม 2554

Location:Prachautit Rd,Wat Chan,Thailand